KG:204:2026:11 Vaste kostenvergoeding uitzendkrachten

Publicatiedatum 15-07-2026, 14:06 | Laatste update 15-07-2026, 14:06 | Standpunt

Aanleiding

Een uitzendonderneming stelt een uitzendkracht ter beschikking aan een inlener. Deze inlener betaalt aan eigen werknemers een vaste kostenvergoeding. De Belastingdienst neemt het standpunt in dat de gehele vaste kostenvergoeding onbelast is, omdat een deel gericht vrijgesteld is in de zin van de Wet op de loonbelasting 1964 (hierna: Wet LB 1964) en een deel kan worden aangemerkt als een vergoeding voor intermediaire kosten. De Belastingdienst en de inlener hebben dit vastgelegd in een afspraak. De uitzendonderneming is van plan om aan de ter beschikking gestelde uitzendkracht de door de Belastingdienst goedgekeurde kostenvergoeding te betalen.

Vraag

Kan de uitzendonderneming de tussen de inlener en Belastingdienst gemaakte afspraak over de fiscale behandeling van de vaste kostenvergoeding toepassen op de vaste kostenvergoeding die de uitzendonderneming betaalt aan de uitzendkracht?

Antwoord

Nee, dit is niet zonder meer mogelijk. Als twee partijen een afspraak maken, valt een derde partij niet onder de reikwijdte van die afspraak. De uitzendonderneming kan de kosten wél overeenkomstig de afspraak tussen de inlener en de Belastingdienst onbelast vergoeden als zij aannemelijk maakt dat de uitzendkracht werkzaam is in een gelijke functie als de werknemer van de inlener en dat de uitzendkracht vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeert als de werknemer van de inlener.

Beschouwing

Wet- en regelgeving

Een werkgever mag op grond van artikel 31a, vierde lid, Wet LB 1964 een onbelaste vaste vergoeding geven voor kosten waarvoor een gerichte vrijstelling geldt en/of voor bedragen die zien op intermediaire kosten (zie paragraaf 3.3.2 van het besluit van de Staatssecretaris van Financiën van 21 juni 2022, Stcrt. 2022, 18970). Hierbij geldt als voorwaarde dat aan de vaste kostenvergoeding een onderzoek naar de werkelijk gemaakte kosten ten grondslag ligt. De wet noch het besluit geeft aan op welke wijze een onderzoek, als bedoeld in artikel 31a, vierde lid, Wet LB 1964, moet worden uitgevoerd. Uit de wet en het besluit is niet af te leiden dat een werkgever het onderzoek zelf moet verrichten. Een onderbouwing aan de hand van een steekproef blijft mogelijk. Zie Kamerstukken I 2009/10, 32128, E, p. 34.

Reikwijdte afspraak

De uitzendonderneming kan niet volstaan met het verwijzen naar een onderzoek van de inlener. De ter beschikking gestelde uitzendkrachten hebben niet zonder meer dezelfde (intermediaire) kosten als de werknemers van de inlener. Dit is namelijk afhankelijk van onder meer de vraag of sprake is van een homogene groep. Dit laatste betekent dat de functie van de uitzendkracht overeen moet komen met de functie van de werknemer van de inlener die aanspraak maakt op een vaste kostenvergoeding.

Als de uitzendonderneming aannemelijk kan maken dat de uitzendkracht werkzaam is in een gelijke functie als de werknemer van de inlener en de uitzendkracht vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeert als de werknemer van de inlener, kan de uitzendonderneming aansluiten bij de afspraak die is gemaakt met de Belastingdienst over de fiscale behandeling van de vaste kostenvergoeding. ‘Vanuit kostenoogpunt in gelijke omstandigheden verkeren’ houdt in dat de uitzendkracht met dezelfde soort kosten wordt geconfronteerd. Dit is aannemelijk als sprake is van gelijkenis van werkzaamheden onder soortgelijke omstandigheden.

Daarnaast is van belang dat de uitzendonderneming dezelfde voorwaarden stelt en dezelfde vergoedingen geeft zoals die gelden volgens de afspraak met de Belastingdienst. De uitzendonderneming moet daarom beschikken over (een kopie van) de geldige afspraak met de Belastingdienst, waarin is aangegeven onder welke voorwaarden de vaste kostenvergoeding van de inlener onbelast is en op welke kosten de vaste kostenvergoeding ziet.

Of de uitzendonderneming voldoet aan de voorwaarden is afhankelijk van de feiten en omstandigheden en staat ter beoordeling aan de inspecteur.